حکایت حاتم طائی وصفت جوانمردی وے

شنیدم درایام حاتم کہ بود۔بخیل اندرش بادپاے چودود

ضباسرعتےرعدبانگ ادہمے۔کںہ بربرق بیشی گرفتےہمے

بتگ ثرالہ میریخت برکوہ ودشت ۔توگفتی مگر ابرنیاں گزشت

یکے سیل رفتار ہامون نورد۔کہ باداز پیش بازماند ے چوگرد

بگفتندمردان صاحب علوم سخنہاے حاتم بسلطان روم

کہ ہمارے اودر کرم مرد نیست چواسپش بجولان وناورد نیست

بیاباں نوردے چوکشتی برآب کہ بالاۓ سیرس نپرد عذاب

بدستوردانا چنیں گفت شاہ کہ دعویٰ خجالت بودبیگناہ

Design a site like this with WordPress.com
Get started